HEEMLAND 24 (zomer 2002)

 

Boekbespreking

De zaak Singh Varma

In dit artikel wilde ik het eens niet over Fortuyn of de LPF hebben. Deze zaken zullen zonder twijfel in de andere artikelen van Heemland ter sprake komen. Ik wilde het hebben over de affaire Singh Varma, die heel Nederland in de zomer van 2001 in zijn greep hield. Ik wil dat doen aan de hand van een boekbespreking. De journalisten van het programma dat Singh Varma’s bedrog onthulde, het TROS programma "Opgelicht" hebben hun belevenissen in een boekje opgeschreven. Een leerzaam en instructief boekje. Een boek dat een aardig inzicht geeft in de sfeer die binnen GroenLinks heerst; een naar binnen gericht sfeertje. Een sfeertje dat het tevens mogelijk maakt dat politici als Singh Varma ongestraft jarenlang hun frauduleuze handelswijze kunnen voortzetten.

Allereerst een korte beschrijving van de inhoud van het boek.

Het Tweede-Kamerlid Tara Singh Varma van GroenLinks wordt door Femke Halsema in een rolstoel afscheid de Tweede Kamer ingereden. Pers alom aanwezig. Zij verkondigt een dodelijk ziekte te hebben en binnen afzienbare tijd te zullen sterven. Heel dramatisch allemaal. Er wordt hartverscheurend afscheid van haar genomen. Minister Roger van Boxtel van Integratiebeleid noemde een belangrijke penning naar haar. Achteraf blijkt dat alles een leugen is. Singh Varma is helemaal niet ziek. Als deze geruchten de redactie van het TROS programma "Opgelicht" gaan zij op onderzoek uit. En al gauw wordt het hun duidelijk dat Singh Varma inderdaad geen dodelijke ziekte heeft. Het boek is een verslag van hun journalistieke speurtocht. Erg spannend geschreven, het leest weg als een thriller. Omdat de beschuldigingen ernstig zijn en Singh Varma een voorbeeldfunctie heeft voor de allochtone gemeenschap in Nederland, gaan ze buitengewoon zorgvuldig te werk. Alleen die feiten die helemaal 100 % zeker zijn, worden gepresenteerd; geen geruchten, geen aannames, geen vermoedens, maar alleen de feiten. Het journalistieke onderzoek wordt op de meest integere manier gedaan die je maar kunt voorstellen. Overigens blijkt uit het onderzoek dat er veel meer aan de hand is met Singh Varma. Talloze fraudezaken passeren de revue. Singh Varma blijkt een werkelijk ziekelijke neiging tot liegen en stelen te hebben.

Op vrijdagavond 20 juli 2001 is uiteindelijk de uitzending. Ik heb de uitzending zelf ook gezien. Zelden heb ik een uitzending gezien die zo ontluisterend is voor iemand als deze uitzending voor Singh Varma. Tegenover de integere journalistieke benadering door de redactie van TROS Opgelicht staat het overduidelijke gedraai en gelieg van Varma en haar familie en lieve bekenden.

Maar naar aanleiding van het programma gebeurt er iets vreemds. Want bij de media steekt een linkse reflex de kop op: de rechtse TROS die een allochtone vrouw beschuldigd van fraude en leugenachtig gedrag. Dan is het niet moeilijk kiezen voor kwaliteitsmedia als bijv. NRC Handelsblad, NOS en Trouw etc. Zij zetten namelijk de programmamakers in het beklaagdenbankje en kiezen partij vóór Singh Varma en tégen de TROS. En dat gaat vrij ver.

De makers van de documentaire zitten eigenlijk in het beklaagdenbankje. En dat terwijl ze ervan overtuigd zijn (en ik met hen / EdH) dat ze een integer journalistiek product gemaakt hebben. Zo verzuchten ze in het boek: "Het is inderdaad niet prettig om een journalistiek product te maken waar objectief weinig op aan te merken valt, en dan ten onrechte bekritiseerd te worden omdat je volgens sommige media nu eenmaal voor het verkeerde kamp werkt." Pas later, wanneer blijkt dat de TROS het volledig bij het rechte eind heeft, draait men bij.

Wel krijgt de TROS naar aanleiding van de uitzending brieven en e-mails van mensen die vroeger met Singh Varma te maken hadden gehad. En daaruit komt een ontluisterend beeld naar voren. Tara Singh Varma is bijna overal waar zij werkte, bij de ABN-AMRO, bij het ziekenfonds, bij een toneelgroep, bij het Grenada-comité ontslagen wegens verduistering van gelden. Dit ging bijna altijd gepaard met het valselijk beschuldigen van haar collega’s en/of het voorwenden van ziektes als ze verantwoording moest afleggen. Bovendien heeft ze over haar levensloop en haar diploma’s gelogen. Al deze gevallen waren gemeld bij verscheidene media en bij GroenLinks. Maar er is nooit iets mee gedaan en men liet Singh Varma liegend, bedriegend en stelend haar gang gaan. Totdat zij uiteindelijk door haar voorgewende ziekte haar eigen ondergang tekende.

Het is een vlot geschreven boek. En naast de affaire zelf, geeft het een opmerkelijk inzicht in de vooringenomenheid van de vaderlandse journalistiek. Ik wil naar aanleiding van dit boek ook enkele andere zaken aanstippen.

Links is heilig verklaard, maar rechts snel verduiveld

Allereerst zou ik deze affaire waarbij een linkse politica het slachtoffer is willen vergelijken met enkele andere affaires, waarbij rechtse politici het doelwit waren. Het hele boek lang leggen de verslaggevers verantwoording af over hoe ze te werk zijn gegaan. Alle bronnen werden dubbel gecheckt, Singh Varma werd voortdurend in de gelegenheid gesteld haar versie van de zaken te geven. Het lijkt haast wel of de verslaggevers af en toe met tegenzin de zaak doorzetten. Zo zegt een medewerker die in een later stadium bij het onderzoek wordt ingeschakeld: "O, laat het een CDA’er zijn. Of iemand van de kleine christelijke partijen". Zo’n citaat spreekt boekdelen. Zelf zeggen de auteurs bijv. op blz. 152: "Tara Singh Varma is onze vijand niet. Zij was een vrouw die het voortouw heeft genomen in de emancipatie van allochtonen. Die positieve veranderingen heeft bewerkstelligd in onze samenleving". Ook in andere citaten blijven ze het voor Varma opnemen. Als we dit vergelijken met enkele andere zaken dan is het verschil in behandeling werkelijk schrijnend.

Kijken we bijv. naar de affaire Van Baalen. Van Baalen, kandidaat kamerlid van de VVD en lid van het campagneteam werd vlak voor de verkiezingen ervan beschuldigd als middelbare schooljongen(!) extreem-rechtse sympathieën te hebben gehad. Hij zou zelfs een brief aan Glimmerveen hebben geschreven. De hele beschuldiging maakte een weinig onderbouwde indruk. Op de TV waren alleen wat onherkenbaar gemaakt types die weinig concrete beschuldigingen jegens van Baalen te berde brachten. Toch waren de beschuldigingen voor Van Baalen desastreus. Hij moest zijn plek op de kandidatenlijst opgeven en mocht geen campagneleider van de VVD meer zijn. Hij was volledig besmet verklaard. Bij zijn oude werkgever, een groot accountantskantoor, mocht hij niet meer terugkeren. Hij zat volledig aan de grond. Een voorbeeld van hoe de pers, louter op grond van geruchten, iemand volledig afbrak.(*)

Een andere affaire is die van Arend Glas. Arend Glas was lid van het Nederlandse bobslee-team. Zijn beschuldiging leek op die van Van Baalen, hij zou lid geweest zijn van de Centrumpartij. Ook hier als middelbare scholier, jaren geleden dus. Glas ontkende dat overigens, hij zei dat hij alleen informatie had aangevraagd. Alle journaals en alle kranten stonden er bol van. Kon zo iemand Nederland nog wel vertegenwoordigen ? Dat was de vraag die openlijk door de journalisten gesteld werd. Glas werd gedwongen tot een soort openbare biecht als in de zwartste dagen van de Sovjet Unie en maakte zo de weg vrij om toch voor Nederland uit te mogen komen. Ook hier weer een vervelende journalistieke heksenjacht, waarbij geruchten belangrijker waren dan feiten. Overigens was het navrante dat de onthulling over Glas werd gedaan in een boekje met een voorwoord van ….Tara Singh Varma !!

Zelf heb ik overigens nooit begrepen dat van Glas werd gezegd dat hij Nederland eigenlijk niet meer zou kunnen vertegenwoordigen. Bij mijns inziens zware criminelen als Edgar Davids en Regilio Tuur of ook van Patrick Kluivert werd dit nooit aan de orde gesteld. Je kan in Nederland blijkbaar beter je vriendin eindeloos mishandelen of iemand door roekeloos gedrag doodrijden dan een folder bij de Centrumpartij aanvragen.

De derde affaire is die van Martin Kievits, hoog op de lijst van de LPF. Ook hij moest in een heksenjachterig sfeertje, waarbij weinig feiten werden ingebracht afzien van een plaats op de kandidatenlijst van de LPF. Als we dat vergelijken met bijv. GroenLinks-kandidaat Eerste-Kamerlid Pormes (veroordeeld voor steunfraude en verdacht van het schieten op de politie), valt ook hier weer het verschil in behandeling door de pers op. Links wordt consequent ontzien, rechts consequent hard aangepakt.

Het meten met twee maten

Het tweede punt wat ik aan zou willen stippen is de houding van Groen Links. De affaire Singh Varma staat aldaar niet op zichzelf. Geruchten over Singh Varma deden al jarenlang de ronde. Ze was al eerder bij talloze verduisteringszaken betrokken. Groen Links (en ook de journalistiek overigens) was dat allang bekend. En ook over haar ziekte waren in brede kring twijfels. Toch is er intern vanuit Groen Links geen enkele poging gedaan om de waarheid te achterhalen. En dat heeft mijns inziens te maken met de morele superioriteit die Groen Links zichzelf toedicht.

"Onverdraagzaamheid en de schrik van de andere, dat is rechts. De wereld willen veranderen in goede zin, dat is links-progressief zijn". Een citaat van de Belgische premier Verhofstadt (nota bene een "liberaal" (VLD), met een riant vluchthuis in Toscane!). Het zou ook door een GroenLinkser gezegd kunnen zijn. Met zo’n mentaliteit, waarbij andersdenkenden niet alleen als "anders", maar vooral als "minder" worden beschouwd, ontstaat gauw een houding waarbij de kritiek van buitenstaanders als vijandig wordt ervaren. En dat speelt des te meer als er allochtonen in het spel zijn, zoals bij de affaire Singh Varma. Ik denk dat GroenLinks door deze houding erg weinig zelfreinigend vermogen heeft. In het boek komt dit ook duidelijk naar voren. Ik denk dat een kamerlid als Singh Varma in een andere partij zo lang haar gang had kunnen gaan. Óf door de pers óf door de partij zelf zou aan de loopbaan van zo’n kamerlid al gauw een einde zijn gemaakt. Evenwel niet bij GroenLinks.

Een ander voorbeeld is het feit dat partijleider Rosenmöller is verhuisd van het multiculturele Delfshaven naar het blanke Driebergen. In zijn privé-leven handelt Rosenmöller totaal niet naar de idealen die hij publiekelijk verkondigt. Een beetje á la de Amerikaanse televisiedominees (herinnert u zich Jimmy Swaggart nog ?). Of de rooms-katholieke priesters in Amerika. Soberheid en kuisheid prediken, maar zich daar privé niet aan houden. Het is tekenend voor het gebrek aan zelfreinigend vermogen binnen GroenLinks, niet alleen dat dit kan gebeuren, maar meer nog dat daar binnen die partij geen enkele commotie over is geweest.

Allochtone boter

Het derde punt dat ik wil aanroeren is het gebrek aan moreel besef bij allochtone politici. De zaak Singh Varma staat niet op zichzelf. Een lange reeks van corrupte allochtone politici en ambtenaren gingen haar voor: de textiel-ondernemer, het PvdA-kamerlid Houda fraudeerde, evenals de hoge Amsterdamse politiebeambte Sylvester. PvdA-kamerlid Rozenblad fraudeerde met getuigschriften, het GroenLinkse gemeenteraadslid Daskarpan uit Den Haag zou miljoenen !) achterover hebben gedrukt via een netwerk van stichtingen. (Hij zit overigens nog steeds in de raad, maar niet meer voor GroenLinks.) Philomena Bijlhout van de LPF verslaat alles. In een interview in de Volkskrant zegt ze: "dat ik geen moedertje ben dat thuis zit te wachten. Voor het argument dat je dat je kinderen niet kunt aandoen ben ik niet gevoelig." Een merkwaardige opvatting voor een beoogd staatssecretaris van Gezinszaken in een kabinet dat het gezin centraal wil plaatsen. Bovendien bijzonder denigrerend ("moedertje") geformuleerd voor al die moeders die wel hun baan opgeven om hun kinderen te verzorgen. Later bleek zij geüniformeerde Bouterse-aanhangster geweest te zijn in de Volksmilitie en bovendien mee te hebben gedaan aan perscensuur in Suriname. Overigens was er binnen de LPF direct een roep om haar te royeren. Dat bleek niet mogelijk want mevrouw Bijlhout was nooit lid geworden en had de partij ook nooit financieel ondersteund ! Zeker als we aannemen dat de Bouterse-revolutie in wezen een extreem-linkse coup was (men spiegelde zich aan Ghana en Cuba), is het de vraag wat een vrouw als Philomena Bijlhout bij de LPF te zoeken had. Haar ongelooflijk stellige manier van liegen, en het gebrek aan berouw doen me sterk denken aan de affaire Singh Varma. Met het toenemen van hun aantal vrees ik dat het ooit zo degelijke openbare bestuur van Nederland volledig uitgehold wordt en zal worden vervangen door de corrupte bestuurscultuur van hun thuislanden.

 

Eduard den Hollander

 

Peter Smolders en Koen Scharrenburg: "De zaak Singh Varma bijvoorbeeld, verslag van een journalistieke speurtocht" 
214 bladzijden, ISBN 90-389-1268-4

(*) Overigens sprak een commissie het VVD-lid Hans van Baalen later volledig vrij. Toen Bolkestein zijn plaats in de Tweede Kamer opgaf om Europees Commissaris te worden, kon Van Baalen als eerste rechthebbende zijn plaats innemen. Het is de gewoonte dat nieuwe kamerleden na hun bevestiging gefeliciteerd worden door de zittende kamerleden. Dat werd in dit geval demonstratief geweigerd door….Singh Varma)

 

terug naar hoofdblad heemland

terug naar Heemland 24, Ten geleide

 

 

einde heemland 24

naar Heemland 25, Ten geleide

mailbox:  heemland@heemland.nl